Maraming salamat sa magandang pagbabahagi ng aking kuwento. Maraming salamat din sa lahat ng mga nakinig at nagbigay ng kanilang mensahe ukol sa naging aksyon at desisyon ko noon. Marahil nga po ay tama kayo.
Bata pa ako noon ay takot sa mga bagay na involved ang aking magulang. Lumaki ako na ang tingin ng mga tao sa akin ay anak ng kriminal at anak ng babaeng sumasayaw sa &ldquo;bahay kubo.&rdquo; Natatandaan ko pa noon na sa tuwing tinatanong ako kung sino ako ay may sasagot na, &ldquo;Anak man din &lsquo;yan ni &ldquo;ganito.&rdquo; &lsquo;Yung mamamatay tao. Saka ni &lsquo;&rsquo;ganyan,&rdquo; &rsquo;yung dating sumasayaw sa club.&rdquo; Paulit-ulit.
Doon nila ako nakilala at hindi sa kung sino ako. Kaya nga nag-aral ako nang mabuti para maiba naman ang tingin nila sa akin. Gusto ko sana ay makilala nila ako bilang ako at hindi dahil sa kung sino ang mga magulang ko. Matagal ng patay ang papa ko at ang mama ko naman ay nasa ibang bansa na. Nag-DH na siya roon. Matagal na niyang tinalikuran ang trabahong masama, pero kahit na nagbago na siya ay hindi na malilimutan ng mga tao kung sino siya noon.
Sundan ang kuwento ni Shey rito sa <a href="https://www.facebook.com/RaqiTerra" target="_blank" rel="noopener">Raqi</a>&rsquo;s Secret Files.
&nbsp;
&nbsp;